W zamierzchłej przeszłości tereny obecnej gminy Obsza był pokryte gęstą pierwotną puszczą. Był to obszar pogranicznej rywalizacji pomiędzy Polską a Rusią. Tymi terenami do XIV wieku rządziły księstwa ruskie, z których z czasem wyodrębniło się Księstwo Przemyskie wchodzące w skład większego Księstwa Halicko-Włodzimierskiego.
Po raz pierwszy tereny te zostały przyłączone do Polski w 1345 roku, za panowania Kazimierza Wielkiego. Obszar zajmowany dziś przez Gminę Obsza był wtedy jeszcze pokryty rozległymi lasami. Nie został nadany żadnemu z rycerzy i stanowił własność królewską zarządzaną przez królewskich starostów z nieodległego Krzeszowa.
W 1388 roku te tereny znalazły się w składzie Księstwa Bełskiego nadanego książętom mazowieckim. Około 1395 roku król wyłączył te tereny z Księstwa Bełskiego włączył je do Ziemi Przemyskiej i nadał Iwanowi Kustrze w dzierżawę. Jednak na początku XV wieku, po bezpotomnej śmierci potomków Kustry, te obszary wróciły do ziemi przemyskiej, która wchodziła w skład województwa ruskiego tworząc starostwo zamechskie.
Tereny późniejszej gminy Obsza były w większości bezludne, polska lub rusińska ludność nie chciała się tu osiedlać mając wiele innych lepszych miejsc, więc urzędnicy królewscy sprowadzili tu Wołochów, lud pasterski, który chętniej osiedlał się w leśnej pagórkowatej okolicy.
W końcu XVI wieku obszar wokół Obszy stały się dziedziczną własnością Zamoyskich i ich ordynacji. To w ich akcji kolonizacyjnej należy szukać początków kolejnych wsi w tym terenie.
Administracyjnie te obszary należały do ziemi przemyskiej w województwie ruskim. Taki stan przetrwał do 1772 roku.
W 1772 roku władze austriackie zagarnęły te tereny w ramach I rozbioru Polski. Ziemie te włączono do cesarskiego Królestwa Galicji i Lodomerii.
Kraj podzielono na cyrkuły i dystrykty. Powstał wtedy cyrkuł zamojski, a w nim dystrykt biłgorajski (od 1776 roku jego siedzibę przeniesiono do Tomaszowa). Jednak w 1783 roku władze austriackie ustanowiły duży cyrkuł zamojski i zlikwidowano dystrykty. Przyczyną zmiany były sugestie Zamoyskich, którzy chcieli mieć całą ordynację w jednym cyrkule. Taki podział administracyjny w ramach państwa austriackiego trwał do 1809 roku.
W 1809 roku wojska Księstwa Warszawskiego i wojska napoleońskie pokonały Austrię i te obszary przyłączono do Księstwa. Księstwo Warszawskie, wzorem Francji, podzielone było na departamenty i powiaty. Dzisiejsza gmina Obsza znalazła się w składzie powiatu tarnogrodzkiego i departamentu lubelskiego.
Księstwo Warszawskie upadło wraz z Napoleonem w 1815 roku, a te ziemie włączono do Królestwa Polskiego pod berłem cara. Granica z austriacką Galicją przebiegała tuż obok Obszy (granica pokrywa się w większości z obecnym podziałem administracyjnym województw lubelskiego i podkarpackiego).
Rosjanie pozostawili ów podział z czasów Księstwa z tym
że departamenty nazwano województwami i stworzono dodatkowy podział na obwody skupiający po 2 lub 3 powiaty. Obsza znalazła się w ten sposób w granicach województwa lubelskiego, obwodu zamoyskiego i powiatu tarnogrodzkiego.
W 1844 roku województwa zamieniono na gubernie, a obwody na powiaty, dawne powiaty stały się okręgami bez większego znaczenia. Od tej pory ten teren należał do guberni lubelskiej i powiatu janowskiego.
Rok 1864 przyniósł ogromne zmiany na polskiej wsi.Na mocy ukazu carskiego dokonano uwłaszczenia chłopów. Dotychczasowe obszary dworskie zostały uwłaszczone pomiędzy użytkujących je chłopów, jednak część folwarków pozostała w rękach szlachty.
Drugim ważnym wydarzeniem, z okresu po powstaniu styczniowym, było utworzenie samorządowych gmin wiejskich. Gminę tworzyły zarówno grunty włościańskie (chłopskie) jak i dworskie (folwarki). Częściami składowymi były gromady (wsie) na czele z sołtysem, którego wybierało zgromadzenie gromadzkie. Organem uchwałodawczym gminy było zebranie gminne, na którym prawo głosu mieli gospodarze posiadający co najmniej 3 morgi gruntu. Zebranie gminne wybierało wójta i ławników (zarząd gminy). Wójt miał uprawnienia policyjno-administracyjne i sądownicze. Wójt gminy musiał posiadać przynajmniej 25 lat. Musiał też mieć przynajmniej 6 mórg gruntu. Nie miał obowiązku posiadać umiejętności pisania i czytania. Gmina zarządzała szkolnictwem gminnym. Urzędem gminy kierował pisarz gminny, który często był najważniejszą osobą w urzędzie z racji umiejętności pisania i czytania.
W 1867 roku przeprowadzono reformę podziału administracyjnego Królestwa. Utworzono wtedy powiat biłgorajski wraz z gminą Babice.
W takim kształcie gmina istniała do początku XX, z tym że w 1912 roku utworzono gubernie chełmską z terenów, gdzie dużą przewagę mieli prawosławni Rusini. Gubernia chełmska miała być z czasem włączona bezpośrednio do Rosji. Włączono do niej też Biłgoraj i tereny na południe od niego.
W 1914 roku wybuchła I wojna światowa i już rok później wojska rosyjskie zostały z tych terenów wyparte, nastąpiła wojskowa okupacja austro-węgierska trwająca do jesieni 1918 roku.
W odrodzonej Polsce niewiele się zmieniło w podziałach administracyjnych. Granice gminy Babice oraz powiatu biłgorajskiego pozostały bez zmian. Powstało za to województwo lubelskie wraz z powiatem biłgorajskim.
Gmina Babice w okresie międzywojennym miała siedzibę w Obszy. W takim kształcie gmina przetrwała do 1939 roku. Pokojową egzystencję Polaków, Rusinów i Żydów przerwały tragiczne wydarzenia II wojny światowej.
źródło :http://obsza.pl/